Adriaan Van Dis
Dit soort verhalen zegt mij eigenlijk niet zo heel veel, doet wat denken aan een reisverhaal – een Nederlander keert na lange tijd terug in Zuid-Afrika, ‘durft’ het aan in contact te treden met de zwarte bevolking, koopt bvb veel oesters (en kiepert ze daarna telkens weer gewoon weg) – via zijn belevenissen krijg je wel een realistisch beeld van Zuid-Afrika en hoe het is om daar te wonen, maar het verhaal dat dit moet dragen, is te weinig begeesterend voor mij.
